Je lief en jullie ouders

Wat als je ouders je lief niet zien zitten?

Probeer erover te praten met je ouders. Misschien is jouw indruk anders dan hoe ze zich echt voelen. Misschien kan je een compromis vinden. Wat zien ze wel zitten en wat niet? Is er een tussenoplossing? Hier vind je tips voor zo'n gesprek. 

Als je ouders heel duidelijk tegen je relatie zijn, dan is dat allesbehalve gemakkelijk. Je wil je lief of je ouders niet kwetsen, teleurstellen of kwijtraken. Er is geen ‘juist’ antwoord op deze verscheurende situatie, maar je kan deze dingen wel in je achterhoofd houden:

  • Als je een goede relatie hebt met je ouders en je beslist je om je relatie zonder hun steun verder te zetten, dan zal het niet gemakkelijk zijn. Het kan dat je ouders je uiteindelijk toch gaan steunen. Maar als de afkeuring blijft bestaan, verlies je belangrijke steunfiguren. Probeer te blijven praten met je ouders. Laat hen merken dat ze belangrijk voor je blijven, ook al heb je nu een relatie.
  • Als de relatie met je ouders ronduit slecht is, dan kan je relatie een nieuwe kans zijn op een veilig nest. Je partner moet dan wel iemand zijn die jou genoeg steun en veiligheid geeft. En misschien moet je ook dan blijven werken aan je relatie met je ouders om te vermijden dat die problemen jouw relatie binnendringen, indien nodig met professionele hulp.
  • Als je jonger bent dan 18, val je nog onder het 'ouderlijk gezag'. Dan hebben je ouders het laatste woord en kunnen ze je relatie verbieden als ze voelen dat dat in jouw belang is. Weet dat de meeste ouders het beste voorhebben met hun kinderen. Misschien vrezen ze -al dan niet terecht- voor je veiligheid, of maken ze zich zorgen omdat een relatie met grote verschillen moeilijker is. Je ouders kunnen stappen zetten naar een dienst van de Brede Instap binnen de integrale jeugdhulp (bijvoorbeeld het JAC, CLB, OCMW, …) Zij zullen zoeken naar een oplossing waar je ouders en jijzelf mee akkoord kunnen gaan. Als er binnen deze vrijwillige hulpverlening geen oplossing kan gevonden worden én de hulpverleners vinden dat hulp noodzakelijk is, kan men het Ondersteuningscentrum Jeugdzorg  inschakelen. Als ook dat niets oplost, kan het Ondersteuningscentrum Jeugdzorg je dossier uiteindelijk nog doorsturen naar de jeugdrechter die dan beslissingen neemt zonder dat jij akkoord hoeft te gaan. Dit alles gebeurt enkel in extreme situaties.
Ik ben niet goed genoeg voor de ouders van mijn lief.

Het kan heel pijnlijk zijn als je merkt dat de ouders van je lief niet volledig achter zijn/haar keuze voor jou staan. Je kan een aantal dingen tegen elkaar afwegen om te beslissen hoe je hiermee om zult gaan.

  • Is het nodig dat je contact hebt met zijn/haar ouders? Zijn jullie nog heel jong en is dit een prille relatie, of zijn jullie al wat ouder en is dit mogelijk een partner voor het leven? In het eerste geval hoef je wellicht niet echt contact met hen te hebben. In het laatste geval moet je er rekening mee houden dat deze mensen deel zullen uitmaken van je leven.
  • Hoe sterk is hun afkeuring? Zijn ze volledig tegen jullie relatie, of is het eerder dat je in kleine dingen merkt dat het (nog) niet echt klikt tussen jullie? Verandert hun houding naar jou met de tijd? Hoe flexibeler hun houding, hoe meer kans dat het wellicht goed komt eens ze je beter leren kennen.

    Als je lief minderjarig is, kunnen zijn/haar ouders jullie relatie verbieden.
  • Hoe goed is de relatie van je lief met zijn/haar ouders? Kinderen zijn trouw naar hun ouders toe. Het kan heel lastig zijn voor je lief om tussen twee vuren te zitten. Kan jij desnoods toestaan dat je lief contact blijft hebben met zijn/haar ouders, eventueel zonder jou erbij? Breken met de ouders is meestal geen goed idee, zeker niet wanneer de relatie van je lief met zijn/haar ouders goed genoeg is. Als je lief een slechte relatie heeft met zijn/haar ouders, zal hun oordeel over jou mogelijk minder belangrijk zijn voor hem/haar.
  • Hoe goed kan je lief omgaan met kritiek, opmerkingen van zijn/haar ouders? Kan hij/zij goed grenzen aangeven? Heb je het gevoel dat je lief genoeg opkomt voor jou en jullie relatie, en tegelijk toch de communicatie met zijn/haar ouders open kan houden? Hoe beter je lief grenzen kan aangeven, hoe minder last je wellicht in jullie relatie zal ondervinden van zijn/haar ouders. Als je lief nog heel jong is of moeilijk grenzen kan aangeven, zal de impact van zijn/haar ouders op jullie relatie groter zijn.
  • Hoe voel jij je bij hun afkeuring? Heb je veel zelfvertrouwen en kom je zelf uit een warm nest, dan kan je hun afkeuring misschien gemakkelijker naast je neer leggen. Of heb je eerder het gevoel dat het je zelfvertrouwen afbreekt?
Ik mag mijn lief niet genoeg zien van mijn ouders.

Wanneer je verliefd bent, wil je heel graag veel tijd met je liefje doorbrengen. Soms lijkt dat het enige wat er op dat moment nog toe doet. Je ouders daarentegen zitten niet in die verliefde roes en willen regels en afspraken maken. Dat kan heel frustrerend zijn en het kan lijken alsof ze je helemaal niet begrijpen.

Als je hen wil overtuigen, is het goed even in te schatten wat er met je ouders aan de hand is:

  • Wellicht gunnen ze jou je verliefdheid volop, maar denken ze ook aan je toekomst en willen ze dat je bijvoorbeeld genoeg tijd in je schoolwerk blijft steken.
  • Misschien missen ze jou ook wel een beetje. Bij het opgroeien maak je je stilaan los van je ouders, breng je meer tijd door met leeftijdsgenoten en later met je eigen partner. Ze willen waarschijnlijk ook nog wat tijd met je doorbrengen, nu het nog kan.
  • Mogelijk willen ze je ook nog wat in het oog houden… Hoewel je als jongere erg wijs kan zijn, verlies je in je verliefdheid sommige risico’s uit het oog. Misschien willen je ouders voorkomen dat je ervaringen opdoet waar je niet klaar voor bent (bijvoorbeeld een ongewenste zwangerschap).

Hier volgen wat tips die je kunnen helpen je doel te bereiken: 

  • Laat je ouders merken dat je hen respecteert en van hen houdt. Creëer een goede sfeer tussen jullie, bijvoorbeeld door leuke herinneringen op te halen, door hen te helpen met taken in het huishouden, door hen te bedanken voor de dingen die ze voor jou doen… In een positieve sfeer zullen je ouders meer openstaan voor wat je wil vragen.
  • Toon hen dat je verantwoordelijk bent en weet waar je mee bezig bent. Bijvoorbeeld: “Ik wil graag op woensdag een paar uur doorbrengen met mijn liefje. Ik vertrek nadat mijn schoolwerk klaar is, en het gaat af van mijn televisietijd.” Als je ouders merken dat ook jij aan de toekomst denkt, zullen ze geruster zijn.
  • Luister ook naar wat je ouders te zeggen hebben. Als je hen serieus neemt, zullen zij ook beter luisteren naar jou.
  • Probeer je vraag te stellen zonder al te veel emoties erbij. Zie het als een doel dat je wil bereiken en niet als een strijd. Probeer dus rustig en vriendelijk te blijven ook als je ouders niet (direct) akkoord gaan. Ga niet roepen of schelden.
  • Als je te emotioneel wordt, neem dan even wat tijd om af te koelen bijvoorbeeld door te sporten, en geef ook je ouders de tijd om de spanning kwijt te geraken. Op een rustig moment kan je eventueel je vraag opnieuw stellen.
  • Sta open voor een compromis. Misschien kan je niet bereiken dat je het hele weekend met je liefje mag doorbrengen maar lukt het wel om een namiddag in het weekend erbij te krijgen.

Succes!

Hier vind je nog meer tips om te praten met je ouders.

Ik durf mijn ouders niet te vertellen dat ik een lief heb.

Misschien ben je bang je dat je ouders jou te jong vinden of dat ze jouw partner niet zullen goedkeuren, of dat ze zich teveel gaan moeien, het doorvertellen, je ermee plagen enz.?

Je hoeft je ouders niet per sé meteen in te lichten dat je een liefje hebt. Het is normaal dat je als jongere je verliefdheden en relaties eerder bespreekt met je vrienden dan met je ouders.

Maar er komt een moment waarop je het beter gewoon wel vertelt. Het zijn tenslotte jouw ouders. 

Als je minderjarig bent, val je nog onder het ouderlijk gezag. Dat betekent dat je ouders alle belangrijke beslissingen mogen nemen over jou tot je 18 jaar wordt. Ze mogen onder andere beslissen wat je in je vrije tijd doet en met wie je mag omgaan. Als je bijvoorbeeld wil afspreken met je liefje, heb je daar vaak hun toestemming voor nodig. In principe mogen ze je ook verbieden met bepaalde mensen om te gaan. Ze moeten wel rekening houden met jouw leeftijd, hoe ‘wijs’ je bent, of jouw contact met bijvoorbeeld je liefje goed of slecht voor je is...

Ook los van dit ouderlijk gezag is de mening van je ouders belangrijk. Zij zijn de grond onder je voeten, de veilige plek waarnaar je steeds kan terugkeren. En de meeste ouders hebben gewoon het beste met je voor.

Tips over hoe je een gesprek met je ouders kan aanpakken, vind je hieronder.

Hoe praat ik met mijn ouders?

Bereid je goed voor

Wanneer je een moeilijk onderwerp wilt bespreken, bereid je dan goed voor:

  • Zorg dat je duidelijk weet wat je wil zeggen. Wat wil je kwijt en wat niet? Schrijf de belangrijkste ideeën op. Probeer het bij één onderwerp te houden. Als je het over je gevoelens wil hebben kan het helpen een lijstje te maken van je gevoelens en er situaties bij te schrijven waarin je je zo gevoeld hebt. Bijvoorbeeld: ik voelde me boos en verdrietig toen ik gisteren niet met mijn liefje af mocht spreken.
  • Sta stil bij wat je verwacht van het gesprek, wat is je uiteindelijke bedoeling? Zo kan je straks beter communiceren met je ouders. Misschien wil je dat er minder ruzie tussen jullie is of dat je ouders je meer steunen of…
  • In de dagen en uren vóór je aan het gesprek begint, kan je nu en dan al eens een ballonnetje oplaten en zien hoe je ouders reageren. Start al eens een 'deurknopgesprek'. Stel een vraag over het onderwerp op een moment dat je snel weg kan, bijvoorbeeld als jij of je ouder op het punt staan ergens naartoe te vertrekken.
  • Oefening baart kunst. Probeer regelmatig gesprekjes met je ouders aan te gaan over alledaagse onderwerpen. Wanneer je het dan eens over een moeilijker onderwerp wil hebben, ben je het alvast gewoon om te praten.
  • Zoek een goed tijdstip voor je gesprek. Begin er niet over als je ouder bijvoorbeeld druk bezig is. Goede momenten zijn vaak terwijl je in de auto zit, tijdens de afwas, ... Vraag aan je ouder(s) of het een goed moment is om te praten of spreek een moment af. Kies ook een plek waar een prettige of ontspannen sfeer hangt en waar je niet gestoord kan worden.

Start het gesprek

  • Geef aan dat je een gesprek wilt over iets gevoeligs: “Mama, ik wil graag even met je praten over iets waar ik het moeilijk mee heb.” “Papa, ik wil je graag iets vragen, maar het ligt nogal gevoelig.”
  • Probeer ook onder woorden te brengen hoe je je voelt bij het aangaan van zo'n gesprek. Het kan zijn dat je je schaamt omdat het om iets erg persoonlijks gaat. Of misschien wil je je ouders niet ongerust maken. Als je schrik hebt dat je ouders je niet zullen steunen of streng of kritisch zullen zijn, kan het helpen om zo te starten: "Papa, ik moet met je praten, maar ik ben bang dat ik je zal teleurstellen terwijl ik je steun nu echt nodig heb."
  • Vertel je ouder wat je bedoeling is met dit gesprek: “Mama, ik wil graag met je praten omdat ik me graag meer op mijn gemak wil voelen thuis. Of Mama, ik wil met je praten omdat ik wil starten met de pil en graag zou hebben dat je me steunt.” Ziet je ouder zo’n gesprek op dat moment niet zitten, spreek dan eventueel een ander moment af.
  • Sommige ouders zijn gemakkelijker om mee te praten dan andere. Probeer op voorhand een aantal afspraken te maken: bijvoorbeeld dat je eerst helemaal wil uitspreken en dat ook jij je ouders niet zal onderbreken wanneer ze aan het woord zijn. Dat je ook echt zal luisteren naar wat de ander zegt. Dat als het gesprek niet goed loopt, jullie het zullen onderbreken en op een later moment verder zullen zetten. Dat je serieus genomen wil worden en je ouders ernstig zal nemen. Als je met één ouder spreekt kunnen jullie ook afspreken hoe de andere ouder geïnformeerd zal worden, wat niet doorverteld mag worden aan andere gezinsleden, enz.
  • Zie je het uiteindelijk toch niet zitten om een gesprek te starten dan kan je eventueel je vraag of probleem in een brief, een mail of een sms aan je ouder schrijven. Houd er wel rekening mee dat een geschreven boodschap soms niet juist begrepen wordt of dat er misvatting kan ontstaan over de ‘toon’.

Vertel je verhaal of stel je vraag

  • Begin het gesprek ‘zacht’. Dat wil zeggen zonder kritiek te geven, verdedigend te zijn, minachtend te doen.
  • Wees duidelijk over wat je denkt, voelt en wil en wees eerlijk. Dat wil niet zeggen dat je je ouders al je intiemste geheimen moet vertellen! En spreek vanuit jezelf: “Ik denk…, ik voel…, ik wil…”
  • Luister naar wat je ouder te vertellen heeft en probeer ook zijn standpunt te begrijpen. Dat wil niet zeggen dat je het er mee eens moet zijn, wel dat je probeert te begrijpen waarom hij/zij het anders ziet. Zo is er meer kans dat je ouder ook voor jouw standpunt zal openstaan. Dit is geen gemakkelijke opdracht! Neem het jezelf of je ouders niet kwalijk als dit niet meteen lukt.
  • Probeer tot een compromis te komen. Iets wat zowel jij als je ouders zien zitten.
  • Blijf respectvol. Probeer geen ruzie te maken of te zeuren. Geef aan hoe belangrijk het onderwerp voor jou is en wat het met je doet.
  • Wees niet bang van stiltes in een gesprek, die zijn soms nodig om wat gezegd is te laten doordringen en erover na te denken.
  • Kijk naar hoe het gesprek verloopt en benoem wat je voelt. Merk je bij jezelf weerstand of merk je bij je ouder weerstand? Probeer dat dan eerst uit te klaren voor je verder gaat. “Papa, ik heb het gevoel dat je op dit moment niet echt met mij wil praten? Klopt dat?” “Mama, ik heb het gevoel dat je niet echt luistert naar wat ik zeg. Mag ik even opnieuw beginnen?” “Ik voel me onzeker omdat je zit te fronsen. Wat bedoel je met dat fronsen?” Als het gesprek echt niet goed verloopt, is het soms beter het op een ander moment verder te zetten eventueel met de hulp van een steunfiguur.

Sluit het gesprek af

  • Ga na of je ouder je boodschap juist begrepen heeft en of jij je ouder goed begrepen hebt. Je kan dit doen door het gesprek in een paar zinnen samen te vatten. Bijvoorbeeld: “Dus jij zal eens met papa praten om te kijken of jullie minder ruzie kunnen hebben en ik mag terug met jou komen praten als ik me daar nog verdrietig of bang bij voel.”
  • Bespreek even kort wat jullie van het gesprek vonden en bedank je ouder voor het gesprek. “Ik ben blij dat ik je dit heb kunnen vragen en dat je geluisterd hebt. Bedankt, mama!”
  • Geef je ouder en jezelf de kans om bij te komen van een inspannend gesprek. Ga wat sporten of doe iets waarbij je de spanning wat kan laten wegvloeien.
  • Als het niet liep zoals je had gehoopt en het gesprek niet wilde lukken, zoek dan een steunfiguur. Dat is iemand uit je familie, een leerkracht, de ouders van een vriend, een buur… die naar je kan luisteren, die je begrijpt en die eventueel samen met jou het gesprek met je ouders kan voeren.
  • Als het gesprek is fout gelopen, herstel dan het contact met je ouders nadat je bekomen bent. Verontschuldig je eventueel voor kwetsend gedrag.
Reageer